सप्ताहन्त को खुशी मान्दै Mr. ईन्डिया भएर याहू म्यसेन्जरमा अद्रिश्य भै के बसेको मात्र
एउटा म्यासेज आयो - दाई अन्लाईन हो ?
उत्तर दिये - हो किन ?
तपाईंले त साह्रै गिद्दी गर्नु भयो नी, हाम्रो च्याट सार्वजनिक गर्ने ?
मैले भने - कुरा पो सार्वजनिक भयो त नाम त भएको छैन नी ?
उसले भन्यो - त्यो त हो दाई । तर आन्दोलन के होला ?
मैले भने - भोली नै थाहा होला ।
यो प्रचन्डको कुरा एउटा काम अर्को गर्ने बानी किन नगाको होला ? कुरा मोड्यो ।
आस्चर्यमा परे - के भयो त्यस्तो ?
ल थाहा छैन , अस्ति भाषणमा भन्यो, यो हरुवा स्यालहरुको सरकार हो , तर अहीले त सरकारलाई ढुकुर जस्तो ठान्यो । आश्चर्यमा परे - ढुकुर रे , कसरी ?
ल दाई पनि , अब सरकार बिरुद्धको आन्दोलनमा, गुलेली ल्यायो । स्याल लाई गुलेली हान्छ की ढुकुरलाई ।
सोचे यसले आज त एक रोपनी सहि कुरा गर्यो । अनी भने - ठीक भनिस ।
फेरी भन्यो - यो माओवादी रणनिती चाँही फेरी रहन्छ ।
मैले भने - कसरी थाहा पाइस ।
ल दाई तेती नी बिश्लेषण नगर्ने ?
के भन्न त सिधै - अली झर्किएर सोधे ।
उसले प्रस्ट्यायो - भूमिगतबाट बाहिर आउँदा बहुदलिये ब्यबस्था थियो । त्यो बेला ३ "ब" को रणनिती थियो ।
मैले सोधे के हो त्यो ३ ब ।
उसले भन्यो - बार्ता, बल र बन्दुक ।
अनी के भयो नी अहीले ?
भन्यो - अहीले गणतन्त्र भयो मुलुक तेइ भएर ४ "ग" को रणनिती छ ।
कसरी ?
पहिले गाना , नभए गालि, त्यसले नी नभए गुलेली अब त्यसले नपुगे गोली ।
तेरो थेसिस को टपिक यही हो क्या हो ?
एक पटक फेरी रावणे हासो हास्यो ।
अनी सोधे - त्यसो भए भोली प्रचन्डलेके भाषण गर्ला ।
खै दाई प्रचन्डले के बोल्छ भन्न सक्दिन तर डाक्टरले चाँही काङ्रेसलाई फेरी ईतिहास सम्झाउछ ।
मैले भने - त्यो त अस्ति बहसमै सम्झाको होईन र काङ्रेसले पनि बम र बन्दुक बोकेर पञ्चायत र राना बिरुद्ध लडेको, गौरबशाली ईतिहास नबिर्स भनेर । फेरी त्यहि कुरा दोहोर्याउला र ।
उसले भन्यो - यो पाला गुलेली ईतिहासको याद दिलौछन डाक्टरले ।
गुलेली ईतिहास रे कसरी ?
लौ दाई पनि शुरुमा पुलिसलाई गुलेली हान्ने शुरुवात गर्ने नेबिसङ्घ हो नी ।
शाखाहरु
- कबिता जस्तै (7)
- गैडाल्याण्ड (10)
- घुमघाम (3)
- चौतारी (20)
- दिल्लगी (7)
- पछाडि फर्कदा (3)
- बाताबरण (3)
- बिचार (18)
यताउताको सन्दर्भमा
ताना शर्माले भने झै जिन्दगी एउटा अबिरल यात्रा रहेछ । जिन्दगी जिउने र भबिष्य बुन्ने क्रममा यताउता डुल्नु पर्ने अनी भौतारिनु पनि पर्ने रहेछ। उखानै छ कि त परेर कि त पढेर जानिन्छ । पढेका कुराहरु सबैको चासो भित्र नपर्न सक्छ । तर परेको कुरा धेरैलाई चाखलाग्दो हुनसक्छ । साचै जिन्दगी छोटो छ, सबै कुरा आफुले भोगेर मात्रा जाँन्दछु भन्नु मुर्खता नै हुन्छ रे । त्यही भएर यताउता डुल्ने क्रममा देखेका, भोगेका, सुनेका र मनमा लागेका कुराहरु बिसाउने चौतारी हो यो । तपाईंहरुको पनि यस्तै बिचारहरु भए आउनुहोस् एकछिन कोर्नुहोस् अनी यताउता मार्फत बाड्नुहोस् ।
No comments:
Post a Comment