यताउताको सन्दर्भमा

ताना शर्माले भने झै जिन्दगी एउटा अबिरल यात्रा रहेछ । जिन्दगी जिउने र भबिष्य बुन्ने क्रममा यताउता डुल्नु पर्ने अनी भौतारिनु पनि पर्ने रहेछ। उखानै छ कि त परेर कि त पढेर जानिन्छ । पढेका कुराहरु सबैको चासो भित्र नपर्न सक्छ । तर परेको कुरा धेरैलाई चाखलाग्दो हुनसक्छ । साचै जिन्दगी छोटो छ, सबै कुरा आफुले भोगेर मात्रा जाँन्दछु भन्नु मुर्खता नै हुन्छ रे । त्यही भएर यताउता डुल्ने क्रममा देखेका, भोगेका, सुनेका र मनमा लागेका कुराहरु बिसाउने चौतारी हो यो । तपाईंहरुको पनि यस्तै बिचारहरु भए आउनुहोस् एकछिन कोर्नुहोस् अनी यताउता मार्फत बाड्नुहोस् ।

Saturday, June 16, 2012

जाउ कि क्या हो म पनि जिमखाना


याहुमा त्यो फुत्त आयो दाइ भन्दै । 
म - के छ केटा ?
त्यो - ठिक छ दाइ , तपाइलाइ नि ?
म - ठिक् छु , के गर्दै छस ?
त्यो - के गर्ने दाइ जिमखाना ( पहलमानि अखडा) मा भएको शक्ति प्रदर्शन टेलिभिजनमा हेर्दै छु ।
म - लौ मिस्टर नेपाल हुँदै छ क्या हो ? 
त्यो - त्यस्तो शो होटेल तीर हुन्छ नी दाई । आजकाल नयाँ जिमखाना खोलेको छ नी । 
म - लौ हो र , कस्ले खोलेको नी ?
त्यो - को हुने नी दाई उही त हो नी नेता भनाउदा हरू । 
म - अनि, शक्ति चाहि के को लागि प्रदर्शन् नि ? 
त्यो - लिङ्ग छुट्ट्याउन रे दाइ । 
म - लौ हो र ? कस्तो छुट्ट्यौने रे ? 
त्यो - तेस्रो को फैसला भयो रे , अब भाले र पोथि बाकि छ रे । 
म - अनि जित्ने चाहि भाले हुने रे ? 
त्यो - खै दाइ , अब यसको छिनोफानो भाको छैन । 
म - किन नि ? 
त्यो - अब पहिला हुनेलाइ भाले घोषणा गरियो भने महिलाबादिले बिरोध गर्लान नि ? 

म - त्यसो त पहिलो हुनेलाई पोथी घोषणा गर्दिने नी । टन्टै खलास । 
त्यो - लौ दाइ पोथी भनेर पनि कहाँ सुख पाईन्छ र ?  कोरली हो की माउ हो , ब्रोइलर हो की लोकल हो । पहिचान एकिन गर्नु पर्‍यो नी ।  
म - त्यो पनि समस्या नै रहेछ । अनि जिमखाना चाहि कता नि ? 
त्यो - उहि त हो नि दाइ, खुल्लामन्च । 
म - अनि त चाहि जादैनस आजकल जुलुसमा ? 
त्यो - जान्न दाइ । 
म - किन नि पहिला त निकै चम्किन्थिस् त ? 
त्यो - पहिला पो जुलुस हुन्थ्यो र जान्थे त । 
म - अनि आजकल के हुन्छ त ? जुलुस हुदैन ? 
त्यो - आजकाल शक्ति प्रदर्शन हुन्छ दाइ । त्यसमा म जस्तो लिखुरेको के काम ? 

Monday, June 4, 2012

रङ्गियता


अन्तर्जातिय जोडीहरुको 
चुल्हामा संघियता जल्न थाल्यो ,
कबिला र भिल्ल खोज्दै  
जङगलमा  संघियता बल्न थाल्यो , 
लोभ र स्वार्थले हो की 
पहिचानहरु गल्न थाल्यो 
हेर्दा हेर्दै आशा र बिस्वासका
पर्खालहरु ढल्न थाल्यो ।।


त्यसैले त  , 

नाकको आकारले 
समाज बेर्न थाल्यो , 
आँखाको गोलाइमा
आशुले रङ्ग फेर्न थाल्यो, 
जनैको डोराले अब 
सिमाना  बार्न थाल्यो,  
आँफैले स्याहारेका फुलहरु 
छालाको रङ्गको लट्ठिले 
कोपिला मै  झार्न थाल्यो, 
संघियतामा फुल्न खोजेको देश 
रङ्गियतामा  हार्न थाल्यो ।।  ।।  

Sunday, June 3, 2012

संघिय भोजन गफ


कताबाट त्यो याहुमा फुत्त आउछ सोध्छ - दाई भात पाक्यो
मैले भने - पाक्यो
त्यो - के पकाउनु भयो
- च्वाचेको मासुमा रायोको साग , गोलभेडाको अचार आनि डल्ले खुर्सानी खाने भए आइज
त्यो - के हो दाइ खानामा पनि एकल पहिचान
- जे भए नी भन आउछस की आउदैनस खाने बेला भयो
त्यो - आउदिन दाई , काममा जानु
- अनि के पकाइस
त्यो - आफ्नो अखण्ड दाइ
- लौ फेरि यो अखण्ड के ल्याइस
त्यो - उही हो नी दाइ पिज्जा
- अनि के नी भोलि को प्रोग्राम
त्यो - के हुने दाई , दिउसो पनि मज्जाले पकाएर खाने , बेलुकी चाइ साथिको मा खाने प्रोग्राम फुर्सद भए आउनु
- यो हप्ता आउदिन, मौसम् राम्रो छैन् के पकाउने भैस 
त्यो - के हुने दाई कोइ खसी नखाने , कोइ बङुर नखाने नेपालिहरूको ताल अब उही कुखुरा तर त्यो ग्याम्बे चाँही सबैले हान्छन बहु पहिचानमा दाइ
- अनि बेलुकी चाँही झ्याप मा हो
त्यो - होईन दाई एउटा भेते ले बोलाको छा त्यसैको मा जाने टन्न बिफ हान्ने
- बिफ पनि दिन्छस , बाउले थाहा पाए हान्लानी
त्यो - थाहा कहाँ दिन्छु दाइ यो नेपालि ग्याङमा खान्न त्यहि भेतेहरू सग मात्र हो
- पारा  राम्रो रहेछ् नी यता खाँदै नखाने उता चाँही तलाई बिफ नभै नहुने
त्यो - हा हा दाई , यो चाँही गौरबशाली स्टाइल हो के ।।