इन्टरनेट : बुझ्नेलाई श्री खण्ड नबुझ्नेलाई खुर्पाको बिड

इन्टरनेटमा छताछुल्ल भएर पोखिएको यौन त्यतिखेर चर्चामा आयो जब सरकारले राजाधानिका साइबर क्याफेहरुमा कडाइ गर्न थाल्यो । दिनभरी साइबरमा झुम्नेहरुको एक किसिमले भन्डाफोर नै भयो । याहू र एमएसएनका मेसेन्जरहरुका साथै च्याट रुमहरुमा दिन भर झुम्मिने युबा पुस्ताले इन्टरनेटको प्रयोगलाई त्यही नै सिमित गरिदिएका छन, मानौ यो पत्रमित्रताको प्रतिरुप हो । अर्को तिर यौन र गेममा भुल्नेहरुको संख्या पनि कम्ती छैन । सारा विश्वलाई एउटा कम्प्युटर भित्र अटाउन सफल इन्टरनेट "बुझ्नेलाई श्री खण्ड नबुझ्नेलाई खुर्पाको बिड" बन्यो ।

प्रसंग अली जोडौ बिदेश पढ्न जाने युबाहरुको । दश जोड दुई वा त्यो भन्दा माथिल्ला तहका अध्ययन सकेर बिदेश पढ्न जानेहरुको जमात दिन दिनै बढ्दै छ । ति सबैको इन्टरनेटमा पहुच छ र नियमित रुपमा प्रयोग पनि गर्छन् । तर त्यसको प्रयोग सुचना खोज्ने भन्दा पनि च्याटमै रमाउनेमा छ । गत बर्ष फिनल्याण्ड अध्ययन गर्न आउनेहरु कतिपयले प्रती ब्यक्ती रु. १ लाख काठमाण्डौ अबस्थित कन्सल्टेन्सीलाई बुझाए तर फिनल्याण्डमा अध्ययन निशुल्क हो भन्ने कुरा कहिल्यै इन्टरनेटमा खोजेनन । २ महिना अगाडि एउटा साथीसग कुरा भयो, उ क्यानाडा जाने शुरमा रहेछ । अनी आइ-२० को लागि कन्सल्टेन्सिलाई २० हजार बुझाएछ । तर अनलाइन फारम भरेर आफ्नो डकुमेण्ट पठाको एक महिना भित्र प्राय जुनसुकै युनिभर्सिटिले पनि त्यस्को निर्णय गर्दछ ।

अझ बिदेशमै रहेकाहरु पनी इन्टरनेटको प्रयोग भनेको च्याट नै मात्र हो कि जस्तो गर्छन् । गुगल म्याप ले गल्ली गल्ली देखाउछ । अझ घर नम्बर समेत ठ्याक्कै दिन्छ , तर हामी भने कोही चिनेको मान्छे साथ मै गएर देखाइ दियोस भने जस्तो गर्छौ । बिदेशमा बसेर एउटा लेभलको पढाई सकिन्छ , अनी के गर्ने भन्ने सबै को ध्याउन्न हुन्छ । तर इन्टरनेटमा गएर अरु देशमा कती को संभाबना छ भन्ने कुनै खोजखबर नै गरिन्न । थेसिस लेख्ने कतिपय आर्थिक अभाबका कारण छटपटी राखेका हुन्छन , तर खै कहिल्यै पनि गूगल या अन्य सर्च रुममा गएर खोज्ने गरिदैन । अनी पाउनेहरुले पनि लुकाउने चलन यथावत नै छ हामी माझ ।

लाखौं खर्च गरेर बिदेश जाने चलन छ । सकभर अङ्रेजी बोल्ने नभये दोश्रोमा यूरोप वा एसियाकै बिकाशित देशहरु लक्ष्य बनेको छ । इन्टरनेटका कुना कुनामा छात्रब्रित्तीहरु छरिएर रहेका छन । हामी मध्ये कमैको मात्र ध्यान त्यता गएको छ । दुई चार शब्द मिलएर लेखेर छात्रब्रित्तिको फारम भर्नु भन्दा बैँकमा कागज कसरी मिलाउने भनेर दौडिननै लाग्छौ। ति कन्सल्टेन्सीहरुलाई पैसा खुवाउनु को साटो किन सर्च इन्जिनहरुमा दुई चार शब्द लेखेर हामी खोज्न सक्दैनौ । कन्सल्टेन्सिहरुमा भिड देख्दा लाग्छ तिनिहरु बिना युनिभर्सिटिमा भर्ना नै हुँदैन ।