कहिले अन्त्य होला यो राजनीति पेशा

अल गोर ले अमेरिकि राष्ट्रपतीको चुनाव हारे डकुमेन्ट्री बनाएर नोबेल पुरस्कार जिते , बिल क्लिन्टन दुई कार्यकाल पछी अध्यापन गर्न फर्किये , बेलायतमा टोनी ब्लेयर प्रधानमन्त्री पद छोडे पछी मध्यपुर्बमा शान्ती स्थापना गर्ने जिम्मेवारि लिये । यि सबै राजनेताहरु हुन । जसले शक्तिशाली पदमा पुगेर पनि आफ्नो पेशालाई कहिल्यै छोडेनन । यिनिहरु राजनीतिज्ञ भन्दा पनि कुनै पेशा प्रती निष्ठा रहे अनी देश र जनता प्रती उत्तरदायी । त्यसैले होला न त राजनीतिको फोहोरी खेल छ, न त कुर्सी को मारमार नै । छ त केवल प्रतिश्पर्धा ।

यता देश हेरौ । ८० दशक बुढा गिरिजा देखी ३ दसके गगन थापा सम्म, सहाना प्रधान देखी राम कुमारी झाक्री सम्म सबै को पेसा राजनीति । हाम्रो देशमा सबै चिज पेशा । समाज सेवा पनि पेशा नै भयो । अझै क्याम्पसमा ढुङ्गा हान्ने बिद्यार्थी नेताहरु जो दशकौ एउटै क्याम्पसमा अल्झिन्छन उनिहरु को पेशा नि राजनीति । अरु त अरु गणतन्त्र पछी आशा लाग्दो बनेका बाबुराम भट्टराइको जोडी नै पूर्णकालिन राजनीतिज्ञ । सधैं प्रथम हुने ति ब्यक्तिले कम्तिमा हप्तामा एक पटक वा महिनामा २ पटक विश्वबिद्यालयामा गएर लेक्चर दिये त्यो ज्ञान त अरुले पाउथे त्यो नै भएन ।

अनी यि पूर्णकालिन राजनीतिज्ञ जसको पेसा नै राजनीति छ, यिनिहरुले राजनीति बाट आर्थिक फाईदा नहेरेर के हेर्लान त ? कुर्सिको लागि फोहोरी खेल नै यही बाट शुरु हुन्छ किन कि केइ गर्ने क्षमता छैन , कुर्सी पाइएन भने अरु केइ गर्न सकिन्न तेइ भएर शुरु हुन्छ तानातान र हानाहान । आज देश गंभिर संकटमा छ। युबा पुस्ता बिदेश तिर आकर्शित छन । अनी गाली गर्छौ नेताले देश बिगारयो । अब दोश देखाउने समय होइन बनाउने बेला आएको छ । अब युबाले राजनीति गर्नु पर्छ । तर पेशा बनाएर होइन समाज सेवा बनएर ।